hiç böle olmamıştım oysa.

[esas kız mrv]

Damarlarım tıkalı. Sendeliyorum gözlerinde olmayınca. Her an üstüme yıkılıyor gökyüzü ve ölmüyorum, kahretsin! Arasında kalıyorum çığlıkların, duyamıyorum sessizliğini. Yalınayak büyüyorum her sabah yüzüme baktığım aynalarda. Kusuyorum kalbimi ama acısı azalmıyor hiçbir şeyin. Adını silemiyorum dilimden, kesmek isteyip dilimi baş harfinden, en keskin bıçağı alıyorum elime, ellerim titriyor, yapamıyorum, kıyamıyorum ve gittikçe sıkışıyorum rüyalarımın içine. Hep aynı sonla uyanıyorum gecenin tam ortasında. Yokluğun ve çaresizliğimle oturup ağlıyorum karanlığında yalnızlığımın.

Aşkı içime gömüp üstüne çiçekler atıyorum ruhumun.

Aslı yok, her şey yansımasal bir çerçevede asılı duvarlarına hayatımın. Lirik bir susuşun ardından içimden söylüyorum şarkımızın ilk sözlerini. Pencereleri kapatıyorum ve yıldızları terk ediyorum bu gece sokaklara. Üşüyorum; çünkü sen üşüyorsun bedenimde.

Odamın duvarlarındaki tüm tabloları indirip kendimi asıyorum yerlerine ve bir yanımla da karşıma geçip ağlıyorum kendime. Elimi uzatıp silmek istiyorum duvardaki gözyaşlarımı, yapamıyorum sonra. Görüyorum ki ellerim kesik, ellerim yalnız, ellerim senden uzak, ellerim yüzümden aşağı, ellerim soğuk…

Etrafımı çeviren tüm dokunuşsallığın tüylerimin diken diken olmasına yol açıyor birden. Bir nefes, bir nefes daha alıyorum derinden. Boğulduğumdan haberim yok, dizlerim kan içinde ve yüzüm kayıp bir halde hayal meyal görüyorum kendimi baktığım tüm aynalarda. Odalarında yürümeye başlıyorum yalnızlığın ve ayaklarım takılıyor yalnızlığına yere düşüyorum sonra. Her yerim acıyor. Her yerim sessiz. Hiçbir şeyim yok. Damarlarım tıkalı.

Hiç böyle olmamıştım oysa!