HANGİ MEVSİMİN YAĞMURUSUN BİLEMEDİM Kİ...

[EsiR]

Hangi mevsimin yağmurusun bilemedim ama sonbahar gelince herkes onun hakkında birşeyler yazar çizer. Herkesin bir diyeceği vardır. Hüznün simgesidir o. Garip bir huzurun da... Peki niye en çok sonbaharda ağlamaklı oluyor insan? İlkbaharın yeşilliğine aldanıp, bütün benliğimizle atladığımız aşk bir anda çekip gittiği için mi? Ne dersiniz? Viraneye dönen kalbimizle dökülen yapraklara imrenen yanımızdan mı? Tek yapacağımızın umut edip, ebedi mutluluğa elbet birgün kavuşacağımıza olan inancımız mı? Bilmiyorum... Ama bütün kalbimle inandığım birşey var ki, o da; nasıl ilkbahar gelince bütün ruhuma bir çocuksuluk, bir canlılık geliyorsa her sonbaharda da kat kat bir hüzün çöküyor üstüme. Ama şikayetçi değilim bundan. Olmak da istemiyorum. Seviyorum ben sonbaharı. Herşey olması gerektiği gibi. Ve herşeyin ayrı bir tadı var. Tadılması gereken bir tat... İlkbahar nasıl aşkın suç ortağı ise sonbahar da sarının hüküm sürdüğü mevsim... Hüznün simgesi... Düşen yapraklara özenen, kaybolmuş sevdalıların baharı... Ve ben seni hangi mevsime koyacağımı bilmiyorum...

[Melike]

Hersey olması gerektigi gibi olmalı zaten.. Ben de seviyorum sonbaharı...